Sensory dla detektora STS
1. Pełna nazwa projektu: About the development of test procedures for modules and procurement of sensors for the Silicon Tracking System (STS)2. Kierownik projektu: prof. dr hab. Paweł Staszel
3. Uczelnia, na której jest realizowany: Uniwersytet Jagielloński
4. Kolaboracja: CBM
Elekronika front-end dla detektora STS
1. Pełna nazwa projektu: The design, prototyping, production, delivery and testing of the Front End Boards for The Silicon Tracking System (STS)2. Kierownik projektu: dr inż. Rafał Lalik
3. Uczelnia, na której jest realizowany: Uniwersytet Jagielloński
4. Kolaboracja: CBM
Aktualny stan projektu
Wkład rzeczowy Elekronika front-end dla detektora STS ma na celu dostarczenie elementów systemu odczytu dla detektora STS-CBM. Detektor STS wykorzystuje sensory krzemowe (projekt CBM: Sensory dla detektora STS), które zasilane są napięciem 150 V i układ elektroniki odczytu zbierający dane z tych sensorów musi być w stanie pracować z takimi właśnie różnicami napięć. W ramach projektu na Uniwersytecie Jagiellońskim zaprojektowane zostały i zbudowano prototypy dwóch wersji płyt odczytu analogowego, jedna przeznaczona do pracy ze stroną niskiego napięcia (0 V) a druga ze stroną wysokiego napięcia (150 V). Po przetestowaniu gotowe laminaty PCB dla obydwu wersji zostały przekazane do Detektor Lab w GSI Darmstadt, gdzie zostały następnie wyposażone w podzespoły elektroniczne oraz zamontowano układy odczytu CBM-XYTER. W dalszej kolejności zostały do nich przyczepione elastyczne taśmy łączące moduły odczytu z sensorami (projekt Sensory dla detektora STS).
W dalszej kolejności gotowe moduły (sensor + taśma + elektronika odczytu) testowane są pod kątem prawidłowości w odczycie i wysyłaniu danych analogowych kanałami cyfrowymi do systemu akwizycji danych (DAQ). W laboratoriach GSI zbudowany został system zbierania danych z wykorzystaniem koncentratorów danych (EMU board) oraz kart odczytu GERI (udział grupy warszawskiej w projektowaniu).
Naukowcy i studenci polskich instytucji biorą udział w testowaniu modułów poprzez wyjazdy do GSI i udział w pracach: praca laboratoryjna polegająca na fizycznym podłączaniu i testowaniu pojedynczych modułów, opracowywanie oprogramowania do automatyzacji testów, opracowanie oprogramowania do analizy wyników i oceny jakościowej testowanych kart, optymalizacja procesu testowania, rozwój oprogramowania do odczytu i zapisywania danych.
Prace prowadzone są we współpracy z GSI Helmholtzzentrum für Schwerionenforschung GmbH w Darmstadt, Uniwersytetem Warszawskim i Akademią Górniczo-Hutniczą im. Stanisława Staszica w Krakowie.